Το Δικτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική σας προσκαλεί στην έκθεση  ΑΑΟ στο Μουσείο Μπενακη. Mπορείτε να δείτε αποτυπώματα από τις δρασεις Situazioni Urbani. 300 απεργοί πείνας στο μεγαρο Λιβιερατου Υπατία και απο το ημερολογιο, δράση No violenza Filoxenia στη πλατεία Κουμουνδούρου στο κέντρο της Αθηνας.

 Τα θέματα που απασχολούν τα εργαστήρια αυτά αφορούν τη δημόσια σφαίρα με έμφαση στη  μετανάστευση, τα σύνορα, τον εκτοπισμό, τους κοινούς πόρους,  και την κοινωνική οικολογία. Τα εργαστήρια επικεντρώνονται στην ανθρώπινη κατάσταση.
Οι τρόποι της αλληλεπίδρασης, της ανταλλαγής πολιτισμών και ιδεών, είναι αυτοί που χρειάζονται να διερευνηθούν, στην αντίθετη πλευρά του χωρικού διαχωρισμού, και της ξενοφοβίας.
H πρώτη αστική κατάσταση,  αφορά το ημερολόγιο και την έκφραση αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας στο Μέγαρο Λιβιεράτου-Υπατία.
Η δεύτερη αστική κατάσταση αφορά την πλατεία Κουμουνδούρου και το ημερολόγιο της πλατείας που κυρίως φιλοξενεί αστικούς νομάδες εκτοπισμένους. Η δράση  ΝΟ VIOLENZA  Filoxenia που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαϊου 2011 αποτελεί μια χειρονομία ενάντια στο κλίμα βίας και τις επιχειρήσεις σκούπας, που γίνονται στo κέντρο της Αθήνας και δημιουργεί έναν εφήμερο  φιλόξενο χώρο και χρόνο στο αφιλόξενο κέντρο της πόλης. Η δράση περιλαμβάνει το φαγητό κους κους στη πλατεία, τις ιστορίες τη μουσική και τα ταξίδια των ανθρώπων.
 
Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική,  www.nomadikiarxitektoniki.net
 
Λουίζα Αναγνώστου αρχιτέκτων
Νίκος  Καζέρος αρχιτέκτων
Θάλεια Νινιού αρχιτέκτων
Κατερίνα Ροζάκου ανθρωπολόγος
Φανή Σοφολόγη, εικαστικός καλλιτέχνης με ειδίκευση στη δημόσια τέχνη.
Ελένη Τζιρτζιλάκη δρ. αρχιτέκτων-community artist
Στέφανος Χανδέλης ζωγράφος
 
Ευχαριστούμε τον Νίκο Μυλωνά
και τη Χριστίνα Κάτσαρη
 
Συμβουλευτικά συμμετείχαν:
Heath Cabot ανθρωπολόγος
Monica Fagioli φοιτήτρια PhD
Natalia Roumelioti|αρχιτέκτων
Matthias Neumann|αρχιτέκτων
Jilly Traganou αρχιτέκτων

Το Δικτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική σας προσκαλεί στην έκθεση ΑΑΟ( στο Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς. Mπορείτε να δείτε αποτυπώματα από τις δράσεις «Situazioni Urbani. 300 απεργοί πείνας στο Μέγαρο Λιβιεράτου Υπατία» και από το ημερόλογιο-δράση «No violenza Filoxenia» στη πλατεία Κουμουνδούρου στο κέντρο της Αθήνας. Οι δράσεις αυτές αποτελούν τη συνέχεια της μελέτης του Δικτύου Νομαδικής Αρχιτεκτονικής «Το κέντρο της Αθήνας και ο μετασχηματισμός του πως η τέχνη μπορεί να συμβάλλει;»

Τα θέματα που απασχολούν τα εργαστήρια αυτά αφορούν τη δημόσια σφαίρα με έμφαση στη  μετανάστευση, τα σύνορα, τον εκτοπισμό, τους κοινούς πόρους,  και την κοινωνική οικολογία. Τα εργαστήρια επικεντρώνονται στην ανθρώπινη κατάσταση.

Οι τρόποι της αλληλεπίδρασης, της ανταλλαγής πολιτισμών και ιδεών, είναι αυτοί που χρειάζονται να διερευνηθούν, στην αντίθετη πλευρά του χωρικού διαχωρισμού, και της ξενοφοβίας.

H πρώτη αστική κατάσταση, αφορά το ημερολόγιο και την έκφραση αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας στο Μέγαρο Λιβιεράτου-Υπατία.

Η δεύτερη αστική κατάσταση αφορά την πλατεία Κουμουνδούρου και το ημερολόγιο της πλατείας. Κατά τη διάρκεια του 2011 κάθε εβδομάδα γίνεται καταγραφή αυτών που συμβαίνουν στην πλατεία που κυρίως φιλοξενεί αστικούς νομάδες εκτοπισμένους, Ο δήμος Αθηναίων έχει κόψει το νερό και έχει κλειδωμένες τις  δημόσιες τουαλέτες

Η δράση ΝΟ VIOLENZA Filoxenia που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαϊου 2011 στη πλατεία Κουμουνδούρου αποτελεί μια χειρονομία ενάντια στο κλίμα βίας και τις επιχειρήσεις σκούπας, που γίνονται στo κέντρο της Αθήνας και δημιουργεί έναν εφήμερο φιλόξενο χώρο και χρόνο στο αφιλόξενο κέντρο της πόλης. Δημιουργεί έναν ενδιάμεσο χωροχρόνο κατά τη διάρκεια του οποίου μετασχηματίζεται η έννοια της φιλοξενίας.

Η δράση περιλαμβάνει το φαγητό που μας ζήτησαν καθώς οι άνθρωποι στη πλατεία προέρχονται κυρίως από τη βόρεια Αφρική (κους κους), τη μουσική, τη χαρτογράφηση από τις ιστορίες , τα ταξίδια, τις επιθυμίες  των ανθρώπων. Στη δράση αυτή δεν υπήρξε κοινό.

Συμμετείχαν οι παρευρισκόμενοι στην πλατεία και η ομάδα.

Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική,  www.nomadikiarxitektoniki.net

Λουίζα Αναγνώστου αρχιτέκτων
Νίκος  Καζέρος αρχιτέκτων
Θάλεια Νινιού αρχιτέκτων
Κατερίνα Ροζάκου ανθρωπολόγος
Φανή Σοφολόγη, εικαστικός καλλιτέχνης με ειδίκευση στη δημόσια τέχνη.
Ελένη Τζιρτζιλάκη δρ. αρχιτέκτων-community artist Στέφανος Χανδέλης ζωγράφος

Ευχαριστούμε τον Νίκο Μυλωνά
και τη Χριστίνα Κάτσαρη

Συμβουλευτικά συμμετείχαν:

Heath Cabot ανθρωπολόγοςMonica Fagioli φοιτήτρια PhD
Natalia Roumelioti|αρχιτέκτων
Matthias Neumann|αρχιτέκτωνJilly Traganou αρχιτέκτων

Μια χειρονομία ενάντια στο κλίμα βίας και τις επιχειρήσεις σκούπας, που γίνονται στo κέντρο της Αθήνας αποτελεί η δράση της Νομαδικής Αρχιτεκτονικής.
Η δράση αφορά τους αστικούς νομάδες εκτοπισμένους που κατοικούν το αφιλόξενο κέντρο της πόλης.
Ως ένα πλήθος που αποτελείται από υποκειμενικότητες, εισέρχονται μέσα στην κιβωτό με τις συνήθειες και τις τροφές τους.
Μας δείχνουν τα πρόσωπά τους, διηγούνται την ιστορία τους, μιλούν για τα πρωταρχικά φαγητά που αγαπούν, και σώζουν μέσα στη κιβωτό, που γίνεται ένας τόπος φιλοξενίας. Η κιβωτός γίνεται το καταφύγιο τους.
Οι τρόποι της αλληλεπίδρασης, της ανταλλαγής πολιτισμών και ιδεών, είναι αυτοί που χρειάζονται να διερευνηθούν, στην αντίθετη πλευρά του χωρικού διαχωρισμού, και της ξενοφοβίας.

Εκφράζουμε τη αλληλεγγύη μας στους μετανάστες απεργούς πείνας. Αυτή η ανθρώπινη κατάσταση μας αφορά άμεσα.

Την αλληλεγγύη στον αδυσώπητο αγώνα που δίνoυν με το σώμα τους όλες αυτές τις ημέρες καθώς έχουν αρχίσει από της 25 Γενάρη απεργία πείνας και μετά τη Νομική βρίσκονται συσωρευμμένοι σ ένα αρκετά μικρό χώρο στο Μέγαρο Υπατία, στις σκηνές στο κρύο, στην υγρασία. Πως μπορούμε να μιλήσουμε για ανθρωπιά, ποιος μετρά ως άνθρωπος όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν χαρτιά, δεν έχουν δικαιώματα, η αναγκάζονται βίαια να φύγουν. Και όταν κάποιοι που βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευάλωτες συνθήκες δεν υπολογίζονται; Γιατί τόσες ζωές εξαιρούνται δικαιωμάτων και πόρων;

Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα που δίνετε που δεν είναι μόνο για εσάς αλλά και για όλους-ες τους άλλους–ες που έρχονται από πολέμους, φτώχεια, που αφήνουν τα εδάφη τους, και φτάνουν στη χώρα μας και ζουν χωρίς δικαιώματα συνήθως σε χώρους ακατάλληλους.

Αντί για φιλοξενία βρίσκουν τον διωγμό και την αδιαφορία.

Ως αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες θέλουμε να σας εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και την ελπίδα ότι ο σκληρός αγώνας σας θα συμβάλλει στο να καταργηθεί η συνθήκη του Δουβλίνου, στο να αποκτήσουν οι μετανάστες δικαιώματα, στο να αλλάξουν οι συνθήκες κατοίκησης και φιλοξενίας, στο να μην υπάρχουν άνθρωποι χωρίς χαρτιά, στο να μην παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σκοπός μας είναι να κάνουμε το ζήτημα ευρύτερα γνωστό στην αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική κοινότητα, να συμβάλλουμε στην επίλυση του προβλήματος των μεταναστών χωρίς χαρτιά στη χώρα μας, στο να δημιουργηθούν χώροι φιλοξενίας και αλληλεγγύης.

Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική Αgainst Αll Οdds Project

www.nomadikiarxitektoniki.net www.aaoproject.org

Μια συνεργασία του Δικτύου Νομαδικής Αρχιτεκτονικής με τις δράσεις Against Αll Οdds

Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο θα πραγματοποιηθούν εργαστήρια αστικών καταστάσεων που θα αφορούν το ιστορικό κέντρο της πόλης και τον μετασχηματισμό του, τις περιοχές Γκάζι, Μεταξουργείο, Ψυρρής, Γεράνι.

Θα πραγματοποιηθούν εργαστήρια-χαρτογραφήσεις σε συνεργασία με αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, κατοίκους διαφορετικών προελεύσεων. Ανάμεσα στους κατοίκους θα προσκληθούν μετανάστες, χωρίς χαρτιά, ρομά, τοπικοί σύλλογοι, σύλλογοι μεταναστών, φορείς και άλλοι.

Τα θέματα που θα απασχολήσουν τα εργαστήρια αφορούν το gentrification, τον εκτοπισμό των κατοίκων, την μετανάστευση, τη κρίση, τη κοινωνική κατοικία και την οικολογία.

Τα εργαστήρια θα γίνουν

1. Φεβρουάριος

2. Μάρτιος: Εργαστήριο – χαρτογράφηση

3. Απρίλιος: Δράση- ανοικτή συζήτηση –χαρτογράφηση σε δημόσιο χώρο πλατεία.

4. Ιούνιος: Δράση στο Μουσείο Μπενάκη ή το υλικό που έχει συγκεντρωθεί θα καταλήξει σε μια σχηματική πρόταση που θα εκτεθεί στo ΑΑO project/ Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς.

Η πρόταση αυτή επικεντρώνεται στην ανθρώπινη κατάσταση (la vita activα), όπως ορίζεται από τη Hanna Arendt, o άνθρωπος δηλαδή ως κοινωνικό και πολιτικό όν μέσα στην ύπαρξη μιας δημόσιας σφαίρας.

Ενδιαφέρει στο πώς στις σημερινές συνθήκες κρίσης των κοινών πόρων, του περιβάλλοντος, των πόλεων, η αρχιτεκτονική και η τέχνη μπορεί να συμβάλλει υποστηρίζοντας τις κοινότητες και τα αιτήματά τους και δημιουργώντας νέες που χαρακτηρίζονται από το πολλαπλό ανήκειν.

Διερευνάται πώς αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες μπορούν να συμβάλλουν σε αυτές τις συνθήκες του πλήθους που έχουν δημιουργηθεί στην Αθήνα μέσα από νέες πρακτικές που αφορούν τη πόλη και τους κατοίκους της.

Το πρώτο εργαστήριο έχει σκοπό να συζητήσει και να συνδέσει καίρια ζητήματα, όπως κοινοί πόροι, μετανάστες, πρόσφυγες, κατοίκιση, τόπος, ανθρώπινα δικαιώματα.

Πολλοί άνθρωποι έρχονται από πολέμους και φτώχεια στη χώρα μας και ζουν χωρίς δικαιώματα. Σκοπός μας είναι να δημιουργηθούν χώροι φιλοξενίας στο κέντρο της Αθήνας και η συμβολή στην επίλυση του προβλήματος των μεταναστών χωρίς χαρτιά στη χώρα μας.

H πρώτη αστική κατάσταση-εργαστήριο, αφορά τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και ξεκινάει με την επίσκεψη στο Μέγαρο Λιβιεράτου – Υπατία.

Η απεργία πείνας τους ξεκίνησε στις 25 του Γενάρη στο κτίριο της Νομικής Σχολής Αθηνών. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε τμήμα του Μεγάρου Λιβιεράτου (Υπατία), σε ένα κτίριο που δεν χωρούν ενώ πολλοί βρίσκονται στον εξωτερικό χώρο. Νερά, υγρασία , κρύο και συνωστισμός είναι οι καθημερινές τους συνθήκες.

Σας προσκαλούμε το Σάββατο το μεσημέρι στις 14.00 μμ έξω από το Μέγαρο Λιβιεράτου – Υπατία, οδός Πατησίων και Ηπείρου για μια χαρτογράφηση του προβλήματος.

Η δεύτερη αστική κατάσταση εργαστήριο τον Μάρτιο θα ασχοληθεί με το Ελληνικό με θέμα «ένας αστικός κήπος για τη πόλη» (συνεργάζεται η αρχιτέκτων Ασπασία Κουζούπη)

Θα προσκληθούν αρχιτέκτονες, εκπρόσωποι των δήμων και τοπικών συλλόγων. Σκοπός είναι να συζητηθεί διεξοδικά το θέμα και να καταλήξουμε στη μεθοδολογία υλοποίησης μιας πρότασης.

Η τρίτη αστική κατάσταση εργαστήριο τον Απρίλιο αφορά το κέντρο και τον μετασχηματισμό του και θέτει το ερώτημα τι γίνεται με τους κενούς χώρους όπως θέατρο Εμπρός, το κτίριο του ΙΚΑ και τον δημόσιο χώρο (πλατείες πάρκα) στο κέντρο της πόλης. Θα πραγματοποιηθεί στη πλατεία Κουμουνδούρου.

Σκοπός είναι μέσα από μία ανοιχτή διερευνητική πολιτική να διερευνήσουμε την μεθοδολογία και να δώσουμε λύσεις σε ζητήματα που αφορούν τον χώρο και την πόλη συνδυάζοντας σύνθετες πρακτικές απο τον ακτιβισμό, την αρχιτεκτονική και την τέχνη ώστε να απαντήσουμε στην κρίσιμη ανθρώπινη κατάσταση.

Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική - Against Αll Οdds

www.nomadikiarxitektoniki.net – www.aaoproject.org

Σε μια πόλη που ο δήμος και το κράτος αδιαφορούν για αυτήν και για τους κατοίκους της, που τώρα πια καθώς η Αθήνα ως μητρόπολη χαρακτηρίζεται από τις διαφορετικότητες και από τα έντονα κοινωνικά προβλήματα, πόσο εύκολα ο μεταφορντικός καπιταλισμός της “creative class” σ αυτή του τη φάση οικειοποιείται πρακτικές, βλέπε πράσινη ανάπτυξη, φιλανθρωπία, bottom up κλπ.

Πολλά από τα αιτήματα για την αυτονομία του 1970 τιθασεύτηκαν και αξιοποιήθηκαν για την ανάπτυξη της μεταφορντικής οικονομίας. H πόλη πλέον είναι μια βιοπολιτική συσκευή και ο δημόσιος χώρος έχει υβριδικά χαρακτηριστικά σε μια ρευστή κοινωνία.

Πως φτάνουν όλα αυτά στην Αθήνα;

Οι κάτοικοι λοιπόν αυτής της πόλης είναι και οι άνεργοι, και οι μετανάστες και οι χρήστες ουσιών, και οι εκδιδόμενες γυναίκες, και οι χωρίς χαρτιά, που το κράτος τους εγκατέλειψε  σε αυτή την ανελέητη συνθήκη (ήδη από το 2002 η μελέτη Α.Καρύδη «Αναγνώριση και προτάσεις παρεμβάσεων για την περιοχή εμπορικής αγοράς Γερανίου» επισημαίνει την ύπαρξη τους και τις ανθυγιεινές συνθήκες που κατοικούν στο κέντρο, καθώς και το ότι η ισορροπία απαιτεί κοινωνική μέριμνα για την επαγγελματική στέγη και για τη στέγαση των ημεδαπών και αλλοδαπών χαμηλού εισοδήματος»,όμως τίποτα δεν έγινε, άλλο από το ότι κτίρια πολλά σημαντικής αρχιτεκτονικής αφέθηκαν στην εγκατάλειψη συχνά για να αγοραστούν κατόπιν από επενδυτές (βλέπε κτίρια γύρω από τη πλατεία Θεάτρου).

Αυτό που ο Δήμος Αθηναίων έκανε είναι μόνο θλιβερά και περιορισμένα. Κέντρα όπως το κέντρο σίτισης αστέγων στην Πειραιώς, το φαρμακείο πάνω από την αγορά, σ ένα δημόσιο χώρο μίζερο, που φυσικά δεν μπορούσαν ν αλλάξουν την συνθήκη αυτής της πόλης και να δώσουν φροντίδα και κάτι από την έννοια του σπιτικού σ εκείνους που την έχουν τόσο ανάγκη.

Η Αθήνα δεν είναι καθόλου ένα σπιτικό οι πιο πολλοί από τη μεσαία τάξη το ζητούν στα σπίτια τους στα προάστια, και άφησαν για χρόνια το κέντρο στους «άλλους» αυτής της πόλης.

Οι επενδυτές είναι καιρός που τους ενδιαφέρει το κέντρο της Αθήνας χρόνια τώρα αγοράζουν ακίνητα με θέα την Ακρόπολη ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα τα μοσχοπουλήσουν. Πολλοί δε, με υψηλά εισοδήματα που ταξίδεψαν στο εξωτερικό ονειρεύτηκαν ένα σπίτι κοντά στην Ακρόπολη ή στο Μεταξουργείο στην παλιά γειτονιά της. Δεν υπολόγιζαν ότι το κέντρο της Αθήνας ήταν πάντοτε η καρδιά της κατάστασης της πόλης, καθώς εκεί μαζευόντουσαν κάποτε οι εσωτερικοί μετανάστες αργότερα οι πρόσφυγες από τη μικρά Ασία σήμερα οι μετακινούμενοι πρόσφυγες.

Όμως στην εποχή της κρίσης, με ένα δήμαρχο που αδιαφορεί, τα σχέδια χαλάνε πολύ εύκολα, οι άστεγοι, οι άνεργοι, οι χρήστες γίνονται όλο και περισσότεροι και δεν είναι πια μόνο οι μετανάστες είναι και «δικοί μας» άνθρωποι που όμως δεν θέλουμε να τους βλέπουμε, μας ενοχλούν. Αυτοί λοιπόν βρίσκουν προσωρινά καταλύματα στο εγκαταλειμμένο εδώ και χρόνια, για να δεχτεί τις επενδύσεις, κέντρο της πόλης. Ακόμη και η διασκέδαση που αντιμετώπιζε το κέντρο και την εγκατάλειψή του σαν σκηνικό αποχωρεί. Τα κέντρα που στήθηκαν σε μια νύχτα και που ο θόρυβος έφτανε μέχρι τα μάρμαρα του Παρθενώνα κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο η φυτοζωούν.

Τα σχέδια των επενδυτών δεν προχωράνε όπως τα φανταζόντουσαν, καθώς ποιος μπορεί να θέλει να μείνει στο κέντρο μ αυτές τις συνθήκες;

Η ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά οργανώνει συζήτηση 30-9-2010 σε γνωστό ξενοδοχείο στο κέντρο με εκπροσώπους της αστυνομίας. Ζητάνε μεγαλύτερη αστυνόμευση, «εκκαθάριση εδώ και τώρα» στο Μεταξουργείο. Γνωστοί ηθοποιοί, μουσικοί, εκλιπαρούν την αστυνομία να τους βοηθήσει.. Οι νέοι κάτοικοι μόνο με την αστυνομία πιστεύουν ότι μπορούν να λύσουν τα προβλήματά στη γειτονιά τους. ¨Όμως η περισσότερη αστυνόμευση δημιουργεί νέα προβλήματα, καθώς ο φόβος απειλητικός σκεπάζει το κέντρο της πόλης και οι «άλλοι», που θέλουν να εξαφανίσουν απλά μετακινούνται.

Οι κήποι (community gardens)έγιναν στη Νέα Υόρκη χρόνια πριν από ακτιβιστές και στην Αθήνα ξεκίνησαν από κατοίκους, κινήματα πόλης και ακτιβιστές που διακρίνονται για την αυτονομία τους βλέπε παράδειγμα πάρκο Ναυαρίνου. Και στις δύο περιπτώσεις η κοινότητα των κατοίκων έχει μεγάλη σημασία.

Στον μεταφορντικό καπιταλισμό αναπτύσσεται ένας συνεχής χώρος σχέσεων και πρακτικών και μια ρευστή κοινωνία ξεπροβάλλει. Πολύ συχνά το κεφάλαιο υιοθετεί νέες πρακτικές. Κάποιες πρακτικές που έχουν αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα πολύ εύκολα μπορούν να αποτελέσουν συστατικό της μεταφορντικής διαχυσης.

Πρόκειται για το τέλος των καπιταλιστικών πόλεων. Η μεταφορντική πόλη δρα διαφορετικά, γίνεται ένας συνεχής χώρος σχέσεων, δυνατοτήτων κλπ  Πρόκειται για μία ρευστή κοινωνία.

Η ελληνική κοινωνία μετατρέπεται μέσα από την ισχυρή οικονομική και πολιτική κρίση. Νέες κοινωνικές πρακτικές νέα υποκείμενα αναπτύσσονται. Το guerriglia gardening το οικειοποιείται η επίσημη οικονομία. για να διαχειριστεί έτσι τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και τις συγκρούσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Η ΚΜ Πρότυπη γειτονιά, υιοθετεί  μεθόδους κοινωνικής κινητοποίησης. Φυτεύει δένδρα σε τρία κενά οικόπεδα στο Μεταξουργείο. Ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων ανταποκρίνονται. Ο δήμος λόγω εκλογών, που στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων έκοβε τα δένδρα και στη Ναυαρίνου έφερνε τα ΜΑΤ, στέλνει εργάτες να βοηθήσουν….Στις φυτεύσεις έρχονται κι άλλοι υποψήφιοι, είναι πριν τις εκλογές και όλοι πρέπει να δείξουν ότι κάτι κάνουν. Υπάρχει χορηγία και για το φαγητό από γνωστό εστιατόριο της Αθήνας.

Το ΥΠΕΚΑ μας υπόσχεται «μελέτες». για το κέντρο της πόλης. Άραγε οι μελέτες μπορούν να γίνουν χωρίς να λάβουν υπ όψη τους ανθρώπους και τις συνθήκες στις οποίες ζουν;

Χωρίς κοινωνική πολιτική και κοινωνικής κατοικία; Ως μία διαδικασία εξωραiσμού…πράσινου που δεν θ αντέξει στις δυναμικές που αναπτύσσονται μέσα από την κρίση………

Ελένη Τζιρτζιλάκη

www.nomadikiarxitektoniki.net

Η σελίδα αυτή δεν είναι διαθέσιμη στα ελληνικά / English

Δράση της Νομαδικής Αρχιτεκτονικής στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας

Το ρήμα νέμειν συναντάται στον ‘Ομηρο και σημαίνει μοιράζω, κατανέμω η απονέμω γη κρέας η ποτό.

Νομή σημαίνει το κομμάτι της γης, το  βοσκοτόπι, νομάδας αρχικά ήταν ο πρεσβύτερος, ο υπεύθυνος για το σύνολο που προϊσταται στον καταμερισμό των νομών. Ο νομάδας στη μεσόγειο ήταν ένας βοσκός που μετακινούσε τα υπάρχοντά του μέσα από διαδοχικούς βοσκότοπους προς αναζήτηση τροφής. Η έννοια της νομής με την αρχική της σημασία εμπεριέχει την κίνηση καθώς ο νομάδας αλλάζει εδάφη, δηλαδή νομές.

Στους αυτόχθονες της Αυστραλίας  το κύριο μέσο ανταλλαγής είναι τα τραγούδια και όχι τα πράγματα. Η ανταλλαγή των αντικειμένων είναι δευτερεύουσα συνέπεια της ανταλλαγής των τραγουδιών. Πριν από τους λευκούς κανένας δεν ήταν ακτήμονας μιας και όλοι κληρονομούσαν σαν προσωπική τους περιουσία ένα κομμάτι από το τραγούδι του προγόνου κι εκείνο το κομμάτι της γης από όπου περνούσε το τραγούδι. Οι στίχοι ενός ανθρώπου ήταν οι τίτλοι κυριότητας της γης του. Μπορούσε να τους δανείσει σε άλλους, μπορούσε να δανειστεί άλλους.[1] Σήμερα νομή έχει καταλήξει να σημαίνει εξουσία πάνω σε κάτι.

Ο Pierre Clastre[2] αναφέρεται στην προφύλαξη των πρωτόγονων κοινωνιών ενάντια στο σχηματισμό του κράτους. Η σημασία αυτής της θέσης είναι ότι στρέφει την προσοχή του στους συλλογικούς μηχανισμούς σε ομάδες, αγέλες όπου κάθε ηγέτης εμποδίζεται να αποκτήσει σταθερή εξουσία .

Στο αδιέξοδο των σημερινών συνθηκών επισφάλειας και της γυμνής ζωής[3] που κατοικεί στις πόλεις, των παγκοσμιοποιημένων αστικών κέντρων, των συνθηκών εκτοπισμού και αποεδαφοποίησης , με τον διωγμό από τους κοινούς πόρους εκείνων που τους δικαιούται πως μπορεί η νομή να ανακατανεμηθεί και να γίνει κοινός πόρος ξεπερνώντας την έννοια του έθνους –κράτους [4]; Ποιοι μπορεί να είναι σ αυτές τις συνθήκες οι κοινοί πόροι, είναι κοινοί για όλους;(το διαδίκτυο,   το ανθρώπινο δυναμικό, οι νέες διασυνοριακές συλλογικότητες , η αρχιτεκτονική, η τέχνη κ.λ.π.)

Μπορούμε να διεκδικήσουμε στη μητρόπολη του πλήθους θεωρώντας  το πλήθος ως την έννοια μιας δύναμης [5], μέσα από συγκρούσεις αντιπαραθέσεις, μέσα από κοινότητες διασπορικές, μέσα από δημόσιες σφαίρες, την ανα-κατά-νομή των νομών ως κοινούς πόρους μέσα από νέες χαρτογραφήσεις, ανα- κατανομές , χαράσσοντας  τραγούδια –μονοπάτια ως κοινούς πόρους. Θα μπορούσε να δούμε μία πρώτη εκδοχή αυτής της χαρτογράφησης  στο κέντρο της Αθήνας;

(Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή τη συνάντηση ανταλλαγής ιδεών που οργανώθηκε από τη SARCHA με θέμα Πόλη Κοινός Πόρος www.sarcha.gr και έχει συμπεριληφθεί στο συγκεκριμένο site μαζί με άλλα κείμενα που αφορούν αυτό το θέμα)

Πρόσκληση  σε συμμετοχή

Το Τραγούδι.

Η Νομαδική Αρχιτεκτονική προτείνει μία χαρτογράφηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας μέσα από τα Τραγούδια και σας καλεί να συμμετέχετε.

Τραγουδώντας ένα Τραγούδι θα ακολουθήσετε μία διαδρομή στο κέντρο της πόλης. Το Τραγούδι μπορεί να είναι σε όποια γλώσσα θέλετε, μπορεί να είναι στη γλώσσα σας αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη, μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε, το Τραγούδι είναι η ιστορία σας, είναι η αφήγησή σας για την Αθήνα Τη διαδρομή θα την επιλέξετε εσείς από τις περιοχές κέντρο κάτω από την Ομόνοια, Μεταξουργείο ,Γκάζι , Ψυρρή και θα μας ενημερώσετε εγκαίρως γι αυτήν. Περπατώντας θα σας συνδέσει με το έδαφος της πόλης με τους χώρους και τους ανθρώπους της.. Μπορείτε τραγουδώντας να σχολιάσετε τη διαδρομή. Μπορείτε να γράψετε γι αυτήν, καθώς γι αυτά που συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας, μπορείτε να προτείνετε. Θα μας στείλετε την διαδρομή που σκέφτεστε να περπατήσετε και ότι σχόλιο έχετε γι αυτήν.

Στη συνέχεια θ ακολουθήσουν συζητήσεις και παρουσίαση του υλικού στο διαδίκτυο, μια συγκεκριμένη ημερομηνία θα περπατήσουμε όλοι μαζί τραγουδώντας τα Τραγούδια και διασχίζοντας τις διαδρομές στο κέντρο της Αθήνας.

Τραγουδώντας θα συναντηθούμε με άλλους η άλλες που θα τραγουδάνε άλλο Τραγούδι και θ ακολουθούν κάποια άλλη διαδρομή

Εκείνη την ημέρα θα τραγουδήσουμε περπατώντας όλοι-ες μαζί Τραγούδια διαδρομές στο ιστορικό κέντρο της πόλης, καθώς οι διαδρομές και τα Τραγούδια θα συναντιούνται θα εμπλέκονται οι ιστορίες των ανθρώπων και της πόλης, ανακατανέμοντας τον δημόσιο χώρο, τα κενά της, τους εγκαταλειμμένους χώρους ,τους αρχαιολογικούς χώρους της, δίνοντας τη σημασία που έχουν ως κοινοί πόροι και δημιουργώντας μια εφήμερη κοινότητα ανθρώπων , κάνοντας ορατές τις ζωές και τους χώρους που κάποιοι επιμένουν να καθιστούν αόρατες. Κάνοντας ακόμη και προτάσεις για κάποιους από τους χώρους που συναντάτε στη διαδρομή-τραγούδι που έχουμε επιλέξει. Η δράση έχει συμβολική σημασία. και αφορά την  εγκατάλειψη του χώρου και των ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας καθώς και την αντίθεσή της στο ότι μόνο μέσα από την Αρχιτεκτονική μπορούν να βρεθούν λύσεις.  Είναι ενάντια σε κάθε εξουσία και ιεραρχία. Και εκφράζει με ένα συμβολικό τρόπο την διαμαρτυρία για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζονται ως απορρίμματα, και για ένα ιστορικό κέντρο που βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης

Τα Τραγούδια θα ηχογραφηθούν και οι διαδρομές θα φωτογραφηθούν –θα βιντεοσκοπηθούν και θα αποτελέσουν μία νέα χαρτογράφηση, ένα υλικό της ανακατανομής των κοινών πόρων της πόλης.

Για να συμμετέχετε στείλτε mail στο nomad.etzi@gmail.com και σκεφτείτε το Τραγούδι και τη διαδρομή .

Το υλικό αυτό θα έχει χώρο στο διαδίκτυο και θ αποφασίσουμε από κοινού τι άλλο μπορεί να γίνει

www.nomadikiarxitektoniki.net

[2] Clastre Pierre, H κοινωνία ενάντια στο κράτος και η Αρχαιολογία της βίας, εκδόσεις Έρασμος.

[3] Αgamben Giorgio, Homo Sacer, Κυρίαρχη eξουσία και γυμνή ζωή, Scripta, 2005.

[4] Hanna Arendt,  H παρακμή του έθνους κράτους και το τέλος των δικαιωμάτων του ανθρώπου (στο πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου της που είναι αφιερωμένο στο πρόβλημα των προσφύγων).  The origins of totalitarianism, Harcourt Brace Jovanovich New York . Agamben Giorgio, Homo sacer , Kυρίαρχη εξουσία και  γυμνή ζωή .

[5] Toni Negri, Το πλήθος και η μητρόπολη, εκδόσεις Eλευθεριακή Kουλτούρα, 2003 σελ. 28.

Butler Judith Διάλεξη στο Πάντειο 2009

Αίθουσα ΟΤΟΕ, Σίνα 16 και Ακαδημίας

Δευτέρα, 17 Μαίου 2010, 6.30 μμ

H Αθήνα και ο Πειραιάς είναι πόλεις διάστικτες από αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία με μεγάλη ποικιλία και ενδιαφέρον. Όμως, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αυτοί οι χώροι είναι αποξενωμένοι από τη ζωή μας:  είτε είναι κλειστοί και εγκαταλειμένοι, είτε το εισιτήριο εισόδου και οι περιορισμοί στη χρήση τους δεν επιτρέπουν στην πόλη να τους βιώσει σαν καθημερινή, ποιοτική δυνατότητα αναψυχής. Κι όμως, η ανάγκη για ποιοτικούς δημόσιους ελεύθερους χώρους  είναι πιο επιτακτική σε συνθήκες μεγάλης οικονομικής στενότητας, σαν τις σημερινές, και σε πόλεις σαν τις δικές μας που ασφυκτιούν από την έλλειψή τους. Αλλά και από τουριστική άποψη οι χώροι αυτοί παραμένουν ανεκμετάλλευτοι ακόμη και όταν είναι προσβάσιμοι με εισιτήριο,  καθώς φαίνεται από τις ετήσιες στατιστικές του ΥΠ.ΠΟ.Τ.  Το κυριότερο ίσως είναι ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές διαδικασίες ενσωματωμένες για παράδειγμα στην εκπαίδευση ή σε δράσεις για την βελτίωση της ποιότητας ζωής, οι οποίες να στηρίζουν μια καθημερινή σχέση αγάπης του πληθυσμού με τη μοναδική ιστορική διαδρομή που αποτυπώνεται στους χώρους αυτούς. Αντίθετα, σε πολλές περιοχές του ιστορικού, γύρω από την Ενοποίηση, κέντρου της Αθήνας έχουν αναπτυχθεί παθογένειες.

Σε αυτήν την ημερίδα που οργανώνεται από συλλογικότητες κατοίκων της Αθήνας και του Πειραιά προσπαθούμε

l  να κατανοήσουμε τις παραμέτρους που ορίζουν το σημερινό ρόλο των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων στη ζωή μας καθώς και την αλληλεπίδρασή τους με τις γειτονιές που τους περιβάλλουν

l  να αναλύσουμε διάφορες πτυχές του επιτακτικού πλέον αιτήματος δηλαδή, της ενσωμάτωσης των αρχαιολογικών χώρων στη ζωή των πόλεών μας

l  να δούμε με ποιους τρόπους είναι δυνατόν να προστατευθούν πιο αποτελεσματικά τα εντός πόλης οικοσυστήματα που γειτονεύουν με αρχαιολογικούς χώρους, έχοντας την αυστηρή  αρχαιολογική νομοθεσία ως πρόσθετο μοχλό προστασίας

l  ειδικότερα, να αποτιμήσουμε την επίδραση της συνεχιζόμενης  Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων στην Αθήνα και να αξιοποιήσουμε την υπάρχουσα εμπειρία για την επιτυχέστερη ολοκλήρωσή της.

Στόχος μας είναι να συζητήσουν ειλικρινά και ουσιαστικά όλοι οι κοινωνικοί χώροι που εμπλέκονται για να δοθεί έναυσμα για σκέψη και έργα τόσο στην πολιτεία όσο και στην κοινωνία. Για αυτόν το λόγο, το πρόγραμμα της ημερίδας προβλέπει ότι οι εκπρόσωποι της διοίκησης θα ακούσουν τις τοποθετήσεις των συλλογικοτήτων πολιτών, τις θεματικές ομιλίες και τη συζήτηση με το κοινό και μετά θα τοποθετηθούν και θα απαντήσουν σε τυχόν ερωτήσεις.

Οι συλλογικότητες που οργανώνουν την ημερίδα

Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου

Επιτροπή Κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνος

Επιτροπή Κατοίκων για τους Λόφους Φιλοπάππου

Μέγας Αλέξανδρος

Νομαδική Αρχιτεκτονική

ΟIKO.ΠΟΛΙΣ.Χαϊδαρίου

Πρωτοβουλία Κατοίκων Μετς

Συμμετοχή

Ομάδα Πολιτισμού του Πειραϊκού Δημοτικού Δικτύου «Το Λιμάνι της  Αγωνίας»

Ημερίδα με θέμα

Η ενσωμάτωση των αρχαιολογικών χώρων στη ζωή της πόλης

Αίθουσα ΟΤΟΕ, Σίνα  16 και Ακαδημίας

Δευτέρα, 17 Μαίου 2010, 6.30 μμ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

6.30 – 6.35 Εισαγωγή: Παρουσίαση των ομιλητών από όλες τις θεματικές ενότητες

6.35 – 7.20 Πρώτη Θεματική Ενότητα: Μιλούν οι συλλογικότητες των πολιτών

6.35 – 6.55 Συλλογικότητες πολιτών από τις περιοχές της Αθήνας όπου έχει γίνει ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων

6.55 – 7.15 Συλλογικότητες πολιτών από περιοχές του Λεκανοπεδίου όπου εκκρεμεί η ανάδειξη και ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων

7.15 – 7.20 Ο Πειραιάς

7.20 – 9.00 Δεύτερη Θεματική Ενότητα: Θεματικές εισηγήσεις και Παρεμβάσεις. Συζήτηση με το κοινό

7.25 – 7.30 Για το δάσκαλο Δημήτρη Πικιώνη

Χαρίκλεια Χάρη, Αρχιτέκτονας-Εικαστικός

7.35 – 7.40 Ανακαλύπτοντας στην πόλη το ποτάμι, τον Ηριδανό

Ελένη Τζιρτζιλάκη, Αρχιτέκτων

7.40 –7.50 Πολεοδομικές όψεις του θέματος

Σταύρος Σταυρίδης (ΕΜΠ)

7.50 – 8.00 Οι αρχαιολογικοί χώροι και το περιβάλλον

Δημήτρης Κούμας,  Γεωπόνος-Περιβαλλοντολόγος

8.00 – 8.10 Νομικές όψεις του θέματος

Λούση Κιουσοπούλου

8.10 – 8.25 Από την πλευρά της αρχαιολογικής επιστήμης

Γιάννης Χαμηλάκης (Πανεπιστήμιο του Southampton)

8. 25 – 9.10 Παρεμβάσεις και Συζήτηση

9.10 – 10.30 Τρίτη Θεματική Ενότητα: Η Διοίκηση τοποθετείται και συνομιλεί με το κοινό

9.10 – 9.55 Η Διοίκηση τοποθετείται

9.55 – 10.30 Συζήτηση 

Η εισήγηση αυτή διαβάστηκε στο συνέδριο Δημιουργική Αθήνα – Creative Athens με θέμα Δημιουργική Οικονομία: Ευκαιρίες και Προκλήσεις σε μία Εποχή Κρίσης, συνδιοργάνωση British Ciuncil Πάντειο Πανεπιστήμιο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού. Μουσείο Μπενάκη, 26 Μαρτίου 2010.

Διαβάστε το κείμενο