Η περιπατητική δράση στις Πρέσπες ήταν η συνέχεια του περιπατητικού εργαστηρίου που έγινε στη Σίφνο/διαδρομή Αρτεμώνας-Πουλάτη-Μάινα Κάστρο «Το μονοπάτι δεν είναι ποτέ το ίδιο», και επιθυμούσε να μεταφέρει μια οικολογική-θηλυκή συνείδηση για το τοπίο και να ενεργοποιήσει την σωματικότητα και την καλλιτεχνική έκφραση, εμπλέκοντας και την τοπική κοινότητα.
Επιχειρήσαμε μια μεταφορά της εμπειρίας που είχαμε από το περιπατητικό εργαστήριο που πραγματοποιήσαμε στην Σίφνο τον Απρίλιο του 2024, μέσα από υλικό που μοιραστήκαμε όπως : διηγήσεις, χαρτογραφήσεις, ποιήματα, διαγράμματα, εικόνες και υλικά, το οποίο συνέδεσε αυτούς τους δύο διαφορετικούς τόπους, τη Σίφνο και τις Πρέσπες.
Η δράση και στους δυο τόπους ήταν το σιωπηλό περπάτημα που περιελάμβανε σωματικές εκφράσεις-κινήσεις σε σχέση με το τοπίο και τη γη , ενώ πραγματοποιήθηκαν στάσεις για αναγνώσεις ποιημάτων και φιλοσοφικών κειμένων γύρω από το περπάτημα. ¨Ηταν μία σωματική αντίσταση στο τοπίο που καταστρέφεται ιδιαίτερα στη Σίφνο και στις Κυκλάδες γενικότερα, μια υπεράσπιση της γης και των ζώων σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες του υπερτουρισμού και της εγκατάλειψης της γης και του αγροτικού τοπίου.
Κατά την διάρκεια του περπατήματος διαβάστηκε το Μανιφέστο για την γη και το νερό.
Προσκαλέσαμε την τοπική κοινότητα να συμμετέχει στην δράση.
Με αυτόν τον τρόπο, πραγματοποιήσαμε μια μετάβαση από το σπίτι-Σίφνο-νησί σε ένα εφήμερο -σπίτι-λίμνη που δημιουργήσαμε στις Πρέσπες μαζί με την κοινότητα .
Η διαδρομή ήταν σαν μια ευκαιρία επανασύνδεσης με την φύση ως ενός είδους “σπίτι”, αναζητώντας τα φυτά, τους σπόρους, τα έντομα, τα ζώα, και αποκτώντας μια σχέση μαζί τους.
Το σώμα, η ενσυναίσθηση και το πως σχετίζεται με το τοπίο καθόρισαν τις δύο δράσεις.
Η περιπατητική δράση στη Σίφνο πραγματοποιήθηκε στην διαδρομή-μονοπάτι Αρτεμώνας -Πουλάτη-Κάστρο, που βρίσκεται σε μεγάλο μετασχηματισμό από το νερό των πηγών που στερεύει, από τους αγρότες που εγκαταλείπουν τη γη και από νέες οικοδομές και τον νέο δρόμο. Έτσι το παλαιό μονοπάτι από τον Αρτεμώνα στην Πουλάτη εγκαταλείπεται και διακόπτεται. Εξακολουθούν όμως να μας συντροφεύουν τα βότανα, τα αγριολούλουδα, τα έντομα, το άκουσμα των πουλιών, οι συναντήσεις με τους λιγοστούς αγρότες και με τα εναπομείναντα αγροτικά κτίσματα όπως τον ανεμόμυλο, τις ξερολιθιές, και το αγνάντεμα του Αιγαίου. Κατά τη διάρκεια και στη συνέχεια παράχθηκε αξιοσημείωτο υλικό. Κείμενα, Ποιήματα, σχέδια ,performance.
Στις Πρέσπες η περιπατητική δράση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο την αυγή από τους Ψαράδες στο ακρωτήρι Ρόζι. (πιθανά στην τοποθεσία Aghia Varvara ruins).
Πήγαμε η Κατερίνα και η Δήμητρα, η Ελένη δεν ήρθε για δεύτερη φορά. Μείναμε σε μια πανσιόν του κου Παναγιώτη στον Άγιο Γερμανό όπου με τον τρόπο του μας παρενοχλούσε (καμουφλαρισμένη ασφυκτική φροντίδα) .
Στη δράση είμαστε έξι που περπατούσαμε. Στην αρχή είχαμε αναρτήσει στο έδαφος ότι είχαμε κάνει στη Σίφνο. Το τοπίο ήταν πολύ διαφορετικό με τεράστια φυτά, με τη λίμνη δίπλα μας. Κάναμε τρεις στάσεις . Μέσω περιπατητικών εκφράσεων-ασκήσεων ήρθαμε σε επαφή με το έδαφος, με τους ήχους , με το νερό της λίμνης . Κάναμε μια παράκαμψη και κατεβήκαμε στην όχθη της λίμνης όπου ήταν ένα ασκηταριό. Διαβάσαμε ποιήματα και κείμενα για το περπάτημα και τη φύση. Μας ενδιέφερε η συμβίωση σε αυτή τη συνθήκη.
Η ομάδα
Ως ομάδα επιχειρήσαμε μια μεταφορά της εμπειρίας που είχαμε από το περιπατητικό εργαστήριο που πραγματοποιήσαμε στην Σίφνο τον Απρίλιο του 2024, μέσα από υλικό που μοιραστήκαμε όπως διηγήσεις, χαρτογραφήσεις, διαγράμματα, εικόνες και κάποια υλικά, το οποίο συνέδεσε αυτούς τους δύο τόπους, τη Σίφνο και τις Πρέσπες. Η δράση είναι ένα σιωπηλό περπάτημα στο τοπίο της λίμνης και περιλαμβάνει σωματικές εκφράσεις σε σχέση με το τοπίο, με στάσεις για αναγνώσεις ποιημάτων και φιλοσοφικών κειμένων γύρω από το περπάτημα. Κατά την διάρκεια του περπατήματος διαβάστηκε το Μανιφέστο για την γη και το νερό.
Προσκαλεσαμε την τοπική κοινότητα να συμμετέχει στην δράση, διαβάζοντας κείμενα ή ποίηματα ή εκφράζοντας κάτι με σωματικό τρόπο κατά την διάρκεια του περπατήματος. Με αυτόν τον τρόπο, πραγματοποιήσαμε μια μετάβαση από το σπίτι-Σίφνο σε ένα σπίτι που δημιουργήσαμε στις Πρέσπες μαζί με την κοινότητα. Η διαδρομή ήταν σαν μια ευκαιρία επανασύνδεσης με την φύση ως ενός είδους σπίτι, αναζητώντας τα φυτά, τους σπόρους, τα ζώα, τους ζωντανούς οργανισμούς(έντομα) και αποκτώντας μια σχέση μαζί τους.Η περιπατητική δράση στις Πρέσπες πραγματοποιήθηκε την αυγή, δίπλα στην λίμνη (πιθανά στην τοποθεσία Aghia Varvara ruins).
Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε στην Σίφνο κατά την πραγματοποίηση του καλλιτεχνικού περιπατητικού εργαστηρίου που διοργάνωσε εκεί η Ελένη Τζιρτζιλάκη (https://nomadikiarxitektoniki.net , academia.edu, book: Nomadic Architecture. Walking through Fragile Landscapes (Futura 2018)) στις 27-29 Απριλίου 2024 με τίτλο «Περπατώντας στη Σίφνο. Για τη γη και το νερό», με συμμετέχουσες την Κατερίνα Χιονίδη (Architect UTH, graduate student at MA Program ‘Social and Cultural Anthropology’) και την Δήμητρα Βρέντα (Architect NTUA, graduate student with research interest in Walking Art).
Το εργαστήριο είχε ως αντικείμενο μέσα από σιωπηλό περπάτημα σε μονοπάτια του νησιού και άλλες σωματικές ασκήσεις να αφουγκραστούμε το τοπίο και κατέληξε στον σχεδιασμό και την παρουσίαση μιας προσωπικής performance σε μια αγροτική περιοχή του νησιού στο Κάτω Πετάλι οπου υπήρχε ένα εκκλησάκι παράδειγμα ανώνυμης αρχιτεκτονικής. Μέσα από αυτό το εργαστήριο η ομάδα ανέπτυξε μια οικολογική-θηλυκή-σωματική προσέγγιση που αντιμετωπίζει το περπάτημα ως μια καλλιτεχνική έκφραση ικανή να λειτουργήσει ως Μανιφέστο για την προστασία της γης και του νερού και ως ενός είδους αντίστασης στην οικολογική καταστροφή.