MEMORIA. Γυναίκες στο Βουνό. Φωνές μες στη σιωπή

Οι Γυναίκες  ήταν αντάρτισσες του Δημοκρατικού Στρατού στη Δυτική Κρήτη που η έξοδος τους στο Βουνό σχετιζόταν όχι μόνο με τα αιτήματα για Ελευθερία και Δημοκρατία αλλά και με  την εξέγερση τους ως γυναίκες ενάντια σε μια πατριαρχική ασφυκτική κοινωνία.

Για την κοινωνία, οι γυναίκες στο Βουνό ήταν οι μάγισσες της Federici, ήταν αλλότριες. Kομμουνίστριες, ντυμένες με ανδρικά ρούχα, νέες, όμορφες, ελεύθερες, στο Βουνό κατέκτησαν δικαιώματα. Για την αντίδραση δεν μπορούσε παρά να είναι ελευθέρων ηθών. Ήταν όμως ηρωίδες αρχαίας τραγωδίας, που κάποιες έμειναν ώς το τέλος, θυσιάστηκαν, έμειναν άταφες. Άλλες φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν. Για πολλά χρόνια σιώπησαν και τώρα πλέον δεν έχουν φωνή να μιλήσουν. Αν και βρέθηκαν ημερολόγια και αρχεία, οι εχθροί τα εξαφάνισαν, ενώ τα όποια αρχεία του κόμματος ήταν απροσπέλαστα. ∆εν υπάρχει καθόλου φωτογραφικό υλικό από τη ζωή στο Βουνό και για ορισμένες δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί ούτε μια φωτογραφία τους.

Στις Δημόσιες Αναγνώσεις “MEMORIA. Φωνες μες στη σιωπή” ενώνονται τα θραύσματα, οι παρατεταμένες σιωπές, εκείνες οι λέξεις που ψιθυρίζονταν, τα συν-αισθήματα. Το υλικό προέρχεται από τον τύπο της εποχής, από αρχεία που βρέθηκαν στα Χανιά, από βιβλία για τον Εμφύλιο, από διηγήσεις συντρόφων και συγγενών,απο τη συζήτηση με τη μοναδική που πρόλαβα ζωντανή την Αργυρώ Κοκοβλή και απο τη συζήτηση με τον σύντροφο τους στο Βουνό Λευτέρη Ηλιάκη. Περισσότερα…

Πρόσκληση – Δημόσιες Αναγνώσεις. MEMORIA. Γυναίκες στο Βουνό. Φωνές μες στη σιωπή

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2020 και ώρα 18.00

Οι Δημόσιες Αναγνώσεις Φωνές μες στη σιωπή των ιστοριών των γυναικών στο ΕΜΣΤ συμπληρώνουν το έργο ΜΕΜΟRΙΑ. Γυναίκες στο Βουνό, Τετράδιο 1, Τετράδιο 2, που βρίσκεται στην έκθεση «Θεωρήματα 2: Περί Ιστορίας» της AICA Hellas στο ΕΜΣΤ, επιμελητική πρόταση Μπίας Παπαδοπούλου. Περισσότερα…

Αναγνώσεις. Memoria. Γυναίκες στο Βουνό.

Μουσείο Σύγχρονης Τεχνης Ρέθυμνο.
25/10/2019

Στις δημόσιες αναγνώσεις συμμετείχαν οι: Αργυρώ Βουτετάκη, Κατερίνα Βουτετάκη, Μαρία Γιατρουδάκη, Λουίζα Καλούση, Λητώ Καραμπίνη, Μαίρη Κέλλη, Ευτυχία Λεδάκη, Μάγδα Ντούρα, Ελένη Τζιρτζιλάκη Περισσότερα…

Memoria. Γυναίκες στο Βουνό.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Στο πλαίσιο της έκθεσης Blind Date. Εκδοχές πολιτισμικής ιθαγένειας σε επιμέλεια Αντώνη Βολανάκη.

Πρόσκληση συμμετοχής στην καλλιτεχνική πράξη μνήμης στις γυναίκες – αντάρτισσες της Δυτικής Κρήτης, από την εικαστικό Ελένη Τζιρτζιλάκη.

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019, στις 19:00
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, Ρέθυμνο

Η Βαγγέλα, η Νίτσα, η Μαρία, η Παγώνα, η Αθηνά…
Με την καλλιτεχνική πράξη «Μemoria. Γυναίκες στο Βουνό» της Ελένης Τζιρτζιλάκη, αποδίδεται μνήμη και φόρος τιμής στις γυναίκες που βγήκαν στο Βουνό και έγιναν αντάρτισσες στην «αδύνατη επανάσταση» που ήταν ο Εμφύλιος στην Δυτική Κρήτη. Μέσα από αυτές τις «δημόσιες αναγνώσεις» επιχειρείται να συσταθεί ένα «ζωντανό μνημείο» στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης γι’ αυτές τις γυναίκες.

Η δημόσια εκφώνηση των ιστοριών αυτών των γυναικών αποτελεί ένα είδος «εξαγνισμού» για όλες εκείνες που αγωνίστηκαν για την Ελευθερία, ενάντια στον φασισμό, την αποικιοκρατία και την πατριαρχία. Για εκείνες που αντιστάθηκαν και εξοντώθηκαν με το όπλο στο χέρι σε άνισες μάχες. Που κατηγορήθηκαν ως πόρνες και διαπομπεύτηκαν με χυδαίους τρόπους, μένοντας για χρόνια άταφες, ή εξορίστηκαν στα ξερονήσια. Άλλες έφυγαν κρυφά, αλλά όλες τους παρέμειναν στο σκοτάδι της λήθης. Περισσότερα…

Blind Date – εκδοχές πολιτισμικής ιθαγένειας

στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, Ρέθυμνο

Επιμέλεια Αντώνης Βολανάκης
εως 27-10-2019

 

Το σώμα της.
Aντάρτισσα Νίτσα Ελένη Παπαγιαννάκη με το όνομα Ηλέκτρα.

Αυτό που δεν μπορούμε να πούμε Δεν μπορούμε να το αποσιωπήσουμε

Ιστορία και τραύμα

Francoise Davoine –Jean Max Gaudilliere

Είναι  ιδιαίτερα σημαντικό και μαζί συν-αισθηματικό  οτι η ιστορία της   φιλοξενείται στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης που βρίσκεται στον τόπο που γεννήθηκε και έζησε τη σύντομη ζωή της. Η Νίτσα -Ελένη Παπαγιαννάκη  ήταν απο αστική οικογένεια,ο πατέρας της ηταν δάσκαλος, ζούσε στην πόλη των Χανίων  σε μονοκατοικία με κήπο στα Νέα Καταστήματα, πήγαινε στο Γυμνάσιο,μάθαινε γαλλικά.Βγήκε στο Βουνό πολύ νέα, ήταν γενναία. Το όνομά της εδώ ήταν Ηλέκτρα.Σκοτώθηκε σε συμπλοκή στις 19 Απριλίου 1949 στη θεση Σιδεροπορτί κοντά στο ορεινό χωριό Καλλικράτης μαζί με την Αθηνά Χανταμπή και άλλους συντρόφους. Ο τύπος της εποχής  έγραψε εκτενώς για την συμπλοκή και την αποκάλεσε συμμορείτησα.Διαπομπεύτηκε δημόσια,καθως το κεφάλι της το έσυραν στην πόλη των Χανίων.

Μεγάλωσα με τη φωτογραφία της στο δωμάτιο και τη σιωπή γύρω απο αυτήν.Το τραύμα ήταν βαρύ. Ήταν η αδελφή της μητέρας μου και είχα τ’ όνομα της.Αποφάσισα να ξετυλίξω την ιστορία της.

Επισκέφθηκα δυο συντρόφους της που ακόμη ζούσαν την Αργυρώ Κοκοβλή και τον  Λευτέρη Ηλιάκη. Στη συνέχεια πήγα στον τόπο που την σκότωσαν. Κατόπιν προσκάλεσα σε Σιωπηλό περπάτημα-Επισκεψη στον τόπο, απο το χωριό Καλλικράτης στον τόπο που έγινε η συμπλοκή. Περπατήσαμε σιωπηλά στις 12 Σεπτέμβρη 2015 και τη συλλογιστήκαμε ως αργά το βράδυ. Δώρισα στις- στους παρευρισκόμενους το βιβλιο- φυλαχτό .

Το τοπίο  στο Βουνό είναι πανίσχυρο και τρωτό, οι ηρωικές μορφές βρίσκονταν εκεί μαζί με τα πουλιά, τα άνθη,τα ζώα.Tο documentarty  που έγινε απο αυτό το υλικό είναι μια αφορμή́ για να την–τις–τους συλλογιστούμε αλλά́ και να κάνουμε σκέψεις για την Επανάσταση. Το μοντάζ ένωσε τα θραύσματα και η ιστορία της ξετυλίχθηκε, μαζί με αυτήν ανιχνεύθηκε το τοπίο της Επανάστασης. Με αφορμή́ τη δική της ιστορία αναγνωρίζουμε τις ιστορίες και άλλων γυναικών που βγήκαν στο βουνό́.

Η ιστορία  της ανήκει στη συλλογική μνήμη που σήμερα μοιαζει επιτακτική ανάγκη ανατρέξουμε. Ειναι σημαντικό που ανιχνεύεται οχι μόνο για να ξεπεραστεί το τραύμα  αλλά και για να ειπωθούν  οι ιστορίες και άλλων  γυναικών που βγήκαν στο Βουνό. Στα Χανιά υπήρξαν 14 γυναίκες μαχήτριες, που αγωνίστηκαν σθεναρά.

Η Βαγγέλα,η Νίτσα,η Παγώνα,η Αθηνά, η Αργυρώ,η Ξένια,η Ανδριανή,η Γιωργία…Ποιές ήταν αυτές οι γυναίκες που βγήκαν στο Bουνό όπου εκει ζούσαν και πολεμούσαν όπως οι άνδρες και που  συχνά τις κατηγορούσαν  ότι ήταν ελευθέρων  ηθών ;Tο Βουνό ηταν για αυτές ενα καταφύγιο; Η επιλογή τους στηριζόταν στην επιθυμία;  Ποιά είναι η συνέχεια; Πόσες σημερινές γυναίκες γνωρίζουν αυτές τις ιστορίες; Πόσο είναι γνωστό οτι  τις διαπόμπευσαν;Έκαναν ποτε ενα μνημείο γι αυτές; Τι διδάσκουν γι αυτές στα σχολεία;Πως μπορούμε να βρούμε το νήμα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν ;Σε μια περίοδο που βιώνουμε μια νέα έξαρση της βιας κατά των γυναικών, που οι νεαρές γυναίκες έχουν ξεκινήσει αγώνες κατα των βιασμών,της διαπόμπευσης, αποτελεί ανάγκη να γνωρίζουμε αυτές τις ιστορίες ; Ποιές είναι οι σημερινές αντάρτισσες;

 

Ελένη Τζιρτζιλάκη, nomadikiarxitektoniki.net

Ευχαριστώ όλες και όλους που συνέβαλλαν στην υλοποίηση του περπατήματος στο Βουνό και του documentary.

Συνάντηση-Δράση για τη Νίτσα-Ελένη Παπαγιαννάκη (Ηλέκτρα)


Πέμπτη 18 Απριλίου 2019
στο φουαγιέ του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου Εμπρός, στις 16.00

Πιστεύω ότι το μαγικό μυστικό είναι απλώς η ίδια η ζωή.
– Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η δημιουργία των κοινών προηγείται της επανάστασης ή η επανάσταση φέρει τα κοινά; Πόσο αναγκαία είναι η εξέγερση για την δημιουργία των κοινών; Μπορεί η επανάσταση να μπει στην καθημερινή κοινή μας ζωή ενάντια σε έναν ασταθή μεταλλασσόμενο κόσμο σαν κινούμενη άμμο, αυτόν του ύστερου καπιταλισμού; Υπάρχουν γυναίκες που την περίοδο της επανάστασης μεταμορφώνονται και βρίσκουν τη θέση τους σε αυτήν, γιατί όμως μιλούν ελάχιστα ή καθόλου γι’ αυτές; Περισσότερα…

Το Σπιτι ως Ύφασμα, στην Οδό Διπλάρη

Το σπίτι ως ύφασμα στα Αστικά Μοτίβα

 

Η επιτέλεση-εργαστήριο αυτή τη φορά πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τα Αστικά Μοτίβα στον χώρο-πρώην κατάστημα  στην οδό Διπλάρη στην πλατεία Θεάτρου, στις 21 Δεκεμβρίου 2018.

Αρχικά έγινε η επιτέλεση –εκφώνηση του ποιήματος “Το σπίτι”  Δανάη Μανωλέσου, Ελένη Τζιρτζιλάκη και στη συνέχεια  ακολούθησε ο κύκλος στο πάτωμα όπου αρχικά η Αντα Αναστασέα μίλησε για το καλύβι- μαστός αντλώντας υλικό απο τους Σαρακατσάνους και απο την ψυχανάλυση.

Στη συνέχεια ακολούθησε το εργαστήριο που βασιζόταν στις απαντήσεις όσων συμμετείχαν. Τα υφάσματα που έχουν συλλεχθεί απο τι ς προηγούμενες συναντησεις αλλά και τώρα τοποθετήθηκαν στο πάτωμα. Περισσότερα…

Εισηγήσεις στην βιβλιοπαρουσίαση-συμβάν «Νομαδική Αρχιτεκτονική. Περπατώντας σε ευάλωτα τοπία»

Βιβλιοπαρουσίαση -Συμβάν  στις 17 Οκτώβρη 2018  «Νομαδική Αρχιτεκτονική. Περπατώντας σε ευάλωτα τοπία» εκδόσεις Futura ,2018

Στην παρουσίαση μίλησαν οι: Γκίγκι Αργυροπούλου (Δρ. θεωρίας της τέχνης, σκηνοθέτης, επιμελήτρια), Δάφνη Βιτάλη (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια ΕΜΣΤ), Κατερίνα Νασιώκα (κοινωνιολόγος), Νίκος Καζέρος (αρχιτέκτονας), Ελένη Τζιρτζιλάκη (Δρ. αρχιτεκτονικής, community artist).

Τη συζήτηση συντόνισε η Πέγκυ Ζάλη (αρχιτέκτονας). Performance : Στέφανος Χανδέλης, Λία ΓιαννακούΕλένη Τζιρτζιλάκη

Στο χώρο παρουσιάστηκαν το video από το συμβάν-επιτέλεση «Exile Europa» (Χριστίνα Θωμοπούλου, Δημήτρης Σαμίρ, Ελένη Τζιρτζιλάκη, Στέφανος Χανδέλης),  το ηχητικό υλικό από το «Σπίτι ως ύφασμα» (Μαρία Μάτζαρη, Ελένη Τζιρτζιλάκη) και υλικό από το «Nomadic/Τόπος/Αθήνα» (Μάρω Ζαχαρόγιαννη). Συμμετείχαν οι Άννα Tσουλούφη, Ελένη Βαφειάδη, Φανή Σοφολόγη. Performance: Άγγελος Σκούρτης Περισσότερα…

Το σπίτι ως ύφασμα, στο Σύλλογο Αρχιτεκτόνων

Ενα project της Νομαδικής Αρχιτεκτονικής (Ελένης Τζιρτζιλάκη) σε συνεργασία με την Μαρία Μάντζιαρη.

Χρησιμοποιήσαμε τα χρωματιστά χαρτιά από τις προηγούμενες συναντήσεις και τα υφάσματα που είχαν χαριστεί.Με ένα κόκκινο και ένα γαλάζιο αφρικανικό ύφασμα δημιουργήθηκε ένας αρχικός κύκλος.Τα υφάσματα που είχαν χαριστεί σε άλλες συναντήσεις μπήκαν παράπλευρα κάνοντας μια σύνθεση στον χώρο χρωμάτων,υφών,υλικών καθώς ανάμεσά τους υπήρχαν βαμβακερά,μεταξωτά,σατέν,τσίτια σε διαφορετικά χρώματα.

O μετασχηματισμός του χώρου του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων με τα αντικείμενα που υπήρχαν γραφεία,καρέκλες έγινε από τον καλλιτέχνη Javier Perez Αranda.Δημιουργήθηκε ένας χώρος μέσα στον χώρο. Ένας καμπύλος τοίχος που μας μας περιέβαλε οικεία. Περισσότερα…

Το σπίτι ως ύφασμα, στην Καλών Τεχνών στο BBQ

Τα χρωματιστά χαρτιά, τα υφάσματα και οι ιστορίες μας.

Η δράση έγινε στο ξύλινο σπιτάκι στον κήπο. Αώο νωρίς οικειοποιηθήκαμε τον χώρο με τα χρωματιστά χαρτιά,τα υφάσματα,τις φωτογραφίες.

Στο εργαστήριο συμμετείχαν πολλές αγαπημένες που είπαν την ιστορία τους για τα σπίτια που άλλαξαν στην ζωή τους,τις περισσότερες φορές όχι με τη θέλησή τους, αναγκασμένες απο δουλειά,σπουδές, εξώσεις,μέχρι που η μετακίνηση έγινε μόνιμη συνθήκη ζωής.

Ακούσαμε τους ήχους απο το τραπέζι στο μνημόσυνο στην Κοζανη που μας είχε χαρίσει η Δέσποινα.

Mίλησαμε για τη βία που συνέβη στις γυναίκες συνήθως σε νεαρή ηλικία,ήταν τα υφάσματα πολλές φορές που απαλά την κάλυπταν. Περισσότερα…

 Το σπίτι ως ύφασμα

Το project εκτυλίσσεται γύρω από την εύθραυστη σήμερα έννοια του σπιτιού. Πραγματοποιείται διαδικτυακά, σε φυσικούς χώρους μέσα από performances -δράσεις, συναντήσεις και καταλήγει ως Εγκατάσταση – Συνάντηση. Συμμετέχουν κυρίως γυναίκες.

Το σπίτι, ευάλωτο ως ύφασμα, αλλά και φτιαγμένο από ύφασμα, προσκαλεί σε συμμετοχή.

Το σπίτι τόπος επιθυμιών, αρωμάτων, ερώτων, αναμνήσεων, ονείρων. Tο σπίτι κρυμμένο, σιωπηλό, διαταραγμένο, τρωτό, χρεωμένο, λαθραίο. Περισσότερα…

Θραύσματα από το ημερολόγιο Μετανάστευσης–Εξορίας (έργο σε εξέλιξη)

Θραύσματα απο το ημερολόγιο Μετανάστευσης–Εξορίας(έργο σε εξέλιξη)

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 20.30

 Στέλλα Παπαδοπούλου, Δημήτρης Σαμιρ, Ελένη Τζιρτζιλάκη,

Αν μας ενδιαφέρει να σταματήσουμε τους κύκλους της βίας για να εκθρέψουμε λιγότερο βίαιες συνέπειες,είναι αναμφίβολα σημαντικό να αναρωτηθούμε τι μπορεί να γίνει,πολιτικά η οδύνη εκτός από πολεμική ιαχή.

Judith Butler[1]

Η performance “Θραύσματα από το Ημερολόγιο Μετανάστευσης-Εξορίας» πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της έκθεσης με τον εύστοχο τίτλο «Mind the Gap” και το αξιοσημείωτο περιεχόμενο στο δασάκι του Πεδίου Δράσης Κόδρα.

Πρόκειται για ένα έργο in situ,μέσα από επιτελεστικές πρακτικές εξερευνώντας διαφορετικές χωρικότητες και χρονικότητες, μετανάστευσης και εξορίας που συμπεριλαμβάνονται στο Ημερολόγιο Μετανάστευσης- Εξορίας, έργο σε εξέλιξη. Περισσότερα…

Exile Europa-Αστικό Συμβάν & performance στα πλαίσια του #ThisIsACo-op

Exile Europa

Αστικό Συμβαν και performance  στην στα πλαίσια του #ThisIsACo-op

Σύλλογος Αρχιτεκτόνων-ΣΑΔΑΣ –ΠΕΑ στο Ελληνικό Περίπτερο στη  15η Διεθνή Εκθεση Αρχιτεκτονικής της Biennale της  Βενετίας

Σύλληψη-οργάνωση Δίκτυο  Νομαδική Αρχιτεκτονική, Με νύχια και με δόντια

Performance Χριστίνα Θωμοπούλου, Δημήτρης Σαμιρ,Ελένη Τζιρτζιλάκη, Στέφανος Χανδέλης,

Εισήγηση Ελένη Αλτινογλου ΠΙΚΠΑ Λέσβου

Συμμετείχαν οι  ομάδες  Biennale Urbana (Andrea Curtoni, Giulia Mazzorin), Alessandra Pomarico (Free Home University), Nation 25 (Ca- terina Pecchioli), Over The Fortress, The Nationless Pavillon (Sara Alberani), S.a.l.e-Docks, Stalker (Lorenzo Romito) Σε συνεργασία με τις: Sara Alberani (Nation25, The Nationless Pavilion), Alessandra Pomarico (Free Home Univer- sity) Περισσότερα…

Exile Europa – 15η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, στο πλαίσιο της ελληνικής συμμετοχής ‪#‎ThisIsACo_op‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

Η performance Exile Europa θα λάβει χώρα τo Σάββατο στις 17 Σεπτεμβρίου στο Ελληνικό Περίπτερο – Giardini στις 14.00.

Λαμβάνουν μέρος οι Χριστίνα Θωμοπούλου,Δημήτρης Σαμίρ, Ελένη Τζιρτζιλάκη, Στέφανος Χανδέλης. Θα ακολουθήσει η εισήγηση Lesvos Solidarity-PIKPA: The creation and the evolution of a self-managed refugee camp απο την Ελένη Αλτίνογλου, προβολή βίντεο και συζήτηση. Στη συζήτηση θα συμμετέχουν οι Biennale Urbana (Andrea Curtoni,Giulia Mazzorin), Nation 25 (Caterina Pecchioli), Over The Fortress, The Nationless Pavillon, S.a.l.e-Docks, Stalker (Lorenzo Romito).
H performance Exile Europa σχολιάζει την έννοια της εξορίας και πώς διαμορφώνεται στην σημερινή Ευρώπη που μετατρέπεται σε τόπο εξορίας για τους πρόσφυγες όταν τα σύνορα κλείνουν. Περισσότερα…

Το σπιτι των επιθυμιών και των πόνων. Αριστομένης Προβελέγγιος

Έξω απο το σπίτι του στην Καταβατή και στην πλατεία Αγίου Γεωργίου της Σίφνου Σάββατο στις 20 Αυγούστου 2016

#‎ThisIsACoop  15η Μπιεννάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας –Σύλλογος Αρχιτεκτόνων.

..Τα σπίτια δεν ταράχτηκαν ούτ’οι αυλές σειστήκαν και τα πορτοπαράθυρα μείναν μανταλωμένα μπροστά στην ανίερη καταστροφή,στα σπίτια στις πόλεις,στα χωριά μέσα σε μια γενιά ο κόσμος των συμβόλων σιωπά…»

Στο δρώμενο  στην πλατεία μας ενέπνευσαν το κείμενο «Το σπίτι των επιθυμιών και των πόνων» του Αριστομένη που  ήταν η ομιλία του στο όγδοο Συνέδριο του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων το 1984 και δημοσιεύτηκε το 1990 στο «Οδοιπόρος προς την Πηγή κείμενα πολεοδομικού στοχασμού», η προσωπικότητά του, το σπίτι που έζησε στη Σίφνο που βρισκόταν σε απόσταση λίγων μέτρων εγκαταλειμμένο, και οι διηγήσεις γύρω από αυτό,  με καινούριες σκέψεις και ιδέες, παράγοντας νέες διαδρομές, έργα, παρεμβάσεις, αφηγήσεις, performances, αλλά και πράξεις που θa ακολουθήσουν.. Περισσότερα…