Το καλό θα ’ρθει από τη θάλασσα

Τοποθεσία: στην ακτή Τσαμάκια στη Μυτιλήνη
σε συνεργασία με το Caravan Project

Μυτιλήνη, Νοέμβριος. Στο νησί κυριαρχεί η αίσθηση ότι βρίσκεσαι ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση. Στους δρόμους της πόλης, στην αρχιτεκτονική και τη μουσική της, κυριαρχούν αισθήσεις και ρυθμοί ανάμεσα. Ο τόπος είναι το σμίξιμο των δυο πολιτισμών, υπενθυμίζοντας συχνά τη γοητεία της Ανατολής.
Εδώ αρχίζει η Ευρώπη, και το σύνορό της βρίσκεται στη θάλασσα. Όταν φτάσει ένας μετανάστης, βρίσκεται πλέον στην Ευρώπη. Η Frontex έχει εγκαταστήσει κλιμάκιο. Αν και το σύνορο στη θάλασσα δεν είναι φράχτης, όπως στον Έβρο, είναι επικίνδυνο, συχνά απροσπέλαστο, ενώ με τις συνθήκες που γίνεται το ταξίδι οι ταξιδιώτες είναι παραδομένοι στην απεραντοσύνη της θάλασσας. Η δράση-συνάντηση «Το καλό θα ’ρθει από τη θάλασσα» προσκάλεσε μετανάστες και ντόπιους να βρεθούν μαζί για λίγες ώρες, σαν μια ευχή: μέσα από αυτή εκφράζεται η επιθυμία να αντιστραφεί η σημερινή κατάσταση στο Αιγαίο και άλλες θάλασσες της Μεσογείου, σε νησιά όπως η Μυτιλήνη και η Λαμπεντούζα. Το Αιγαίο βάφεται με αίμα, καθώς αποτελεί μια από τις σημαντικές εισόδους στην Ευρώπη-φρούριο. Σ’ αυτή την κατάσταση εξαίρεσης, τα σώματα στο Αιγαίο χάνουν τη σημασία τους, οι ανθρώπινες ζωές δεν μετρούν, είναι «γυμνές ζωές». Περισσότερα…

Ταξιδεύοντας – κατοικώντας στην πλατεία Αμερικής

Tοποθεσία: Χώρος τέχνης Art Scape στην οδό Μοσχονησίων

Στο πλαίσιο της έκθεσης «Χωρογραφίες, σημεία φυγής», που παρουσιάστηκε από τις 18.9 έως τις 5.10 στο χώρο τέχνης Artscape στην οδό Μοσχονησίων, το Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής πραγματοποίησε τη δράση –συνάντηση: “Ταξιδεύοντας- κατοικώντας στην πλατεία Αμερικής”. Στην προσέγγιση αυτή,η πόλη αντιμετωπίζεται μέσα από τις πολυμορφικές σχέσεις των ανθρώπων που την κατοικούν. Μας ενδιαφέρει η ιστορική, συναισθηματική και κοινωνική διάσταση του χώρου και οι πολλαπλοί τρόποι με τους οποίους το σώμα μας υπάρχει, κινείται, εκτίθεται, κατοικεί μέσα σε αυτόν. Περισσότερα…

Τα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας.

Μια ζωντανή κατάληψη στέγης σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Αγώνες για το δικαίωμα στην κατοικία και στην πόλη της Αθήνας.

Συμμετοχικός σχεδιασμός, κατασκευή παιδικής χαράς και φυτεύσεις. 28,29 Ιουνίου 2014

Τοποθεσία: ανάμεσα στα κτίρια των Προσφυγικών.

Το “σπίτι” είναι ένα σύνολο σπιτιών, ένα σύνολο λειτουργιών κι ένα σύνολο συμβολικών γραφών, όχι μόνο πληροφορικών αλλά και προστατευτικών, ερμηνευτικών και εκστατικών… Σπίτι των επιθυμιών και των πόνων». Η περιγραφή αυτή του σπιτιού, από τον αρχιτέκτονα Αριστομένη Προβελέγγιο , ταιριάζει σε εκείνο που συμβαίνει σήμερα στα Προσφυγικά. Είναι μια κατάληψη στέγης, μια ζωντανή γειτονιά. Οι σημερινοί κάτοικοι είναι κυρίως καταληψίες (από το Αφγανιστάν, τη Συρία, την Αφρική, αλλά και την Ελλάδα), λιγοστοί ιδιοκτήτες που έχουν απομείνει και ενοικιαστές. Ανάμεσα στα κτίρια, παιδιά που παίζουν, γυναίκες που πηγαινοέρχονται, ρούχα απλωμένα, άνθρωποι στα μπαλκόνια, ακούγεται ραδιόφωνο στις διαφορετικές γλώσσες της Αθήνας. Παραφωνία είναι τα πολλά παρκαρισμένα αυτοκίνητα στον ελεύθερο χώρο. Περισσότερα…

Μας έδιωξαν από δω. Περπατώντας στις διαδρομές των εκτοπισμένων: Μικροί σπόροι.

Τοποθεσία: Παλαιό Χρηματιστήριο, Σοφοκλέους 8-10

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος της ενότητας «Μας έδιωξαν από δω», δράση που έγινε από το ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός έως την Ομόνοια τον Ιούνιο ακολουθώντας τη διαδρομή της Μενάνδρου,και αφορά το δύσκολο, πολλές φορές ακατόρθωτο ταξίδι για να φτάσουν ως εδώ οι εκτοπισμένοι της πόλης,αφορά επίσης το κέντρο της Αθηνάς, το gentrification, το κυνήγι των μεταναστών, τον εκτοπισμό τους σε στρατόπεδα όπως της Αμυγδαλέζα. Περισσότερα…

Μας έδιωξαν από δω. Περπατώντας στις διαδρομές των εκτοπισμένων: Με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματά μας.

Τοποθεσία: Ιστορικό Αρχείο, Πλατεία Μιαούλη Ερμούπολη Σύρος

Ιστορικό Αρχείο, Πλατεία Μιαούλη Ερμούπολη Σύρος Το απόγευμα της Παρασκευής 9 Αυγούστου 2013 στις 6.30μμ μετατρέψαμε το ιστορικό αρχείο σε ένα χώρο αρχείο για τη μετανάστευση και τον εκτοπισμό με υλικό που συγκεντρώθηκε από συλλογικότητες στη Σύρο και είχαμε μεταφέρει από την Αθήνα. Παράλληλα με την προβολή του βίντεο που είχαμε κάνει στην Αθήνα Μας έδιωξαν από εδώ. «Περπατώντας στις διαδρομές των εκτοπισμένων» διηγηθήκαμε ιστορίες μετανάστευσης-εκτοπισμού συνόρων ενώ ένα σκοινί που είχαμε φέρει από το καρνάγιο της Ερμούπολης μας τύλιγε, μας εμπόδιζε, μας έπνιγε. Η δράση από τις σκάλες του ιστορικού αρχείου μεταφέρθηκε στον χώρο της πλατείας Μιαούλη όπου το σκοινί συμβολίζοντας τα σύνορα μας περιόρισε, μας σημάδεψε, το κόψαμε βγήκαμε έξω από αυτό, και στο τέλος έγινε ένα παιχνίδι για να καταλάβουμε τον κενό χώρο της πλατείας. Περισσότερα…

To θέατρο Εμπρός, η γειτονιά, τα εργαστήρια και οι ιστορίες των ανθρώπων.

Τοποθεσία: φουαγιέ θεάτρου Εμπρός

Το άλλοτε παλιό τυπογραφείο – θέατρο Εμπρός αποτελεί ένα σημείο αναφοράς για την γειτονιά του Ψυρρή και για το κέντρο της πόλης.Η γειτονιά του Ψυρρή, παλιά γειτονιά της Αθήνας, μετά το 1950 είχε πολλές βιοτεχνίες,εργαστήρια και τεχνίτες που άρχισαν να φεύγουν με το προεδρικό διάταγμα για την απομάκρυνση ορισμένων χρήσεων γης που είχαν ρύπανση και όχληση για το κέντρο της Αθήνας του 1998. Η γειτονιά γρήγορα άλλαξε, πολλές βιοτεχνίες και πολλά εργαστήρια που πολλά δεν μπορούμε να πούμε ότι είχαν ιδιαίτερη ρύπανση και πολλοί κάτοικοι έφυγαν,γρήγορα γέμισε κέντρα διασκέδασης μικρής διάρκειας μέσα από ένα ιδιόμορφο gentrification(“εξευγενισμό” της γειτονιάς) χωρίς καμιά φροντίδα γιαυτό το κάτι πολύτιμο που προϋπήρχε. Πολλά από τα εργαστήρια έφυγαν γιατί δεν είχαν να πληρώνουν το ενοίκιο που έφτασε στα ύψη με αποκορύφωμα το 2004 και τους Ολυμπιακούς αγώνες που ήθελαν να δώσουν μια άλλη εικόνα για την Αθήνα και να απομακρύνουν ότι στέρεο. Περισσότερα…

Η είσοδος. No Violenza: Δράση Κιβωτός

Τοποθεσία: Κιβωτός στο αίθριο στο μουσείο Μπενάκη.

Μια χειρονομία ενάντια στο κλίμα βίας και τις επιχειρήσεις σκούπας, που γίνονται στο κέντρο της Αθήνας. Η δράση αφορά τους αστικούς νομάδες εκτοπισμένους που κατοικούν το αφιλόξενο κέντρο της πόλης. Ως ένα πλήθος που αποτελείται από υποκειμενικότητες, εισέρχονται μέσα στην κιβωτό με τις συνήθειες και τις τροφές τους. Μας δείχνουν τα πρόσωπά τους, διηγούνται την ιστορία τους, μιλούν για τα πρωταρχικά φαγητά που αγαπούν, και σώζουν μέσα στη κιβωτό, που γίνεται ένας τόπος φιλοξενίας. Η κιβωτός γίνεται το καταφύγιο τους. Περισσότερα…

Από τα φαρσί στα ελληνικά. Διασχίζοντας τα σύνορα.

Τοποθεσία: πλατεία στο Μοναστηράκι

Η δράση ήταν ένα σχόλιο πάνω στη μετανάστευση, δίνοντας το έδαφος της πλατείας το πολύχρωμο λιθόστρωτο για να υποδεχτεί την φιλοξενία και την συγκατοίκηση στη πόλη. Στην πλατεία πάνω στο πολύχρωμο λιθόστρωτο που συμβολίζει την πολυπολιτισμικότητα της Αθήνας, απλώθηκαν λέξεις όπως σύνορα, αγάπη, φιλοξενία κλπ σε διαφορετικές γλώσσες διαφόρων εθνικοτήτων για να υπενθυμίσουν την ανάγκη της επικοινωνίας και την κοινωνικής συνάθροισης των νομαδικών υποκειμένων της πόλης σε αυτή την κεντρική πλατεία σταυροδρόμι.Την ανάγκη της υπέρβασης του φόβου, του ξένου και του διαφορετικού. Περισσότερα…

Εργαστήριο “Ανοικτό Σπίτι” Φαντασιακή κατοίκηση και πολλαπλό ανήκειν

Τοποθεσία: Στον υπαίθριο χώρο του Βυζαντινού Μουσείου

Σκοπός ήταν η εξερεύνηση της φαντασιακής διάστασης της κατοίκησης στις διασπορικές κοινότητες που δημιουργούνται πέρα από τα εθνικά σύνορα εστιάζοντας στην εμπειρία των γυναικών καθώς και να διερευνήσει τις μυθογραφίες της καθημερινότητας σε συνθήκες εκτοπισμού προσωρινότητας και απεδαφοποίησης. Κατά τη διάρκεια σχηματίστηκε μια κοινότητα δίκτυο από γυναίκες διαφορετικής εθνικότητας ηλικίας επαγγέλματος που έχουν προσωπική εμπειρία απεδαφοποίησης η εκτοπισμού έχουν όμως λίγες η καθόλου ευκαιρίες για ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ τους. Αυτή η κοινότητα οικειοποιήθηκε τον χώρο του μουσείου με ένα τρόπο που θύμιζε την συγκατοίκηση των παντελώς διαφορετικών αν και συνδεδεμένων γυναικών στη μυθιστοριογραφία της Elif Shafak. Περισσότερα…

Ένας ύμνος στον Άπολι. Στους τόπους που ζουν οι άπολεις.

Τοποθεσία: Κεντρο Υποδοχής αιτούντων Άσυλο στο Λαύριο

Οι άπολεις αυξάνονται στην σύγχρονη μητρόπολη καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι απόεδαφοποιούνται. Χωρίς χαρτιά, πρόσφυγες, μετανάστες, άνεργοι, άστεγοι, περιθωριακές ομάδες, ζουν ως εξόριστοι στη μεταμοντέρνα μητρόπολη, στα κενά της. Τα αποκομμένα αυτά περιβάλλοντα είναι διάσπαρτα, μεταβαλλόμενα και ρευστά, καθώς τα παράγει η ίδια η πόλη και οι μετασχηματισμοί της. Κενοί χώροι στο κράτος του δικαιώματος και γενικότερα στην ιδέα του ανήκειν. Στους τόπους αυτούς οι οποίοι λειτουργούν σαν καταφύγια μέσα στην πόλη, ακυρώνεται ο λόγος του αρχιτέκτονα και παράγεται ένας άλλος λόγος, αυτός της εφήμερης, ρευστής, σωματικής κατοίκησης. Κατά την κατοίκιση αυτή αναπτύσσονται χαρακτηριστικά κοινοτικής ζωής• και οι τόποι αυτοί δημιουργούν ένα άλλο δίκτυο που απλώνεται από την καρδιά της πόλης ως την μακρινή της περιφέρεια. Περισσότερα…

Ένα κενό οικόπεδο αφορμή διαλόγου, κατασκευής, ενεργοποίησης

Τοποθεσία: πλατεία Κουλούρη, Γκαζοχώρι

Μαζί με τα παιδιά του 87ου διαπόλιτισμικού δημοτικού σχολείου σχεδιάστηκε ένας παιδότοπος σε κενό οικόπεδο απέναντι από τη κεντρική πλατεία. που ανήκει στον δήμο. Η δράση κατασκευή έγινε με χώμα, σχοινιά, δίχτυα κλπ. Της δράσης προηγήθηκαν σχέδια κολλάζ, μακέτες στο σχολείο μαζί με τα παιδιά που έγιναν κατά τη διάρκεια όλης της σχολικής χρονιάς. Συμμετείχαν Μαρία Σαρρή, Παγώνα Ζάλη, Ναταλία Ρουμελιώτη, Ελένη Τζιρτζιλάκη κα

Περισσότερα…

Σας ικετεύω μην κατεδαφίζετε τον κόσμο μου. Yikma dujamiyalvaririm.

Τοποθεσία: Πλατεία Κουλούρη Γκαζοχώρι

Ξεκίνησε από μια ανθρωπολογική και βιωματική έρευνα-μελέτη της περιοχής Γκαζοχώρι. Ο τίτλος «Σας ικετεύω μην κατεδαφίζετε τον κόσμο μου», προήλθε από ένα γκράφιτι ενός παιδιού γραμμένο στην τοπική τουρκική διάλεκτο. Επιδίωξη ήταν η εμπλοκή στη ζωή της κοινότητας, η κατανόηση της δυναμικής της, καθώς και η κατανόηση το κατά πόσο επηρεάζει η διείσδυση κεφαλαίου τη καθημερινότητα των κατοίκων.

Περισσότερα…